VeganChallenge: Recap

VeganChallenge: Recap

Op Instagram gaf ik aan dat ik in oktober mee zou gaan doen aan de VeganChallenge. 30 dagen lang ging ik als een veganist door het leven, zelfs op kantoor en op reis. Is mij dat ook gelukt? Lees snel verder!

De VeganChallenge is een initiatief van Nederlandse Vereniging Voor Veganisme. Het doel van de VeganChallenge is om aan zoveel mogelijk mensen te laten zien dat veganistisch eten niet moeilijk of eenzijdig is. Meedoen is helemaal gratis en wanneer je je inschrijft voor de nieuwsbrief, krijg je elke dag een mail met een dagmenu en andere interessante feitjes. Maar waarom zou je een maand lang je stukje vlees, gebakken eitje of boterham met kaas skippen? Als één persoon dat doet, dan heeft dat toch geen nut?

Die gedachtegang hebben veel mensen. Eén persoon maakt inderdaad niet het verschil, maar meerderen wel! Er zijn verschillende redenen om veganistisch te gaan eten:

Dieren
Wist je dat je als veganist zijnde op jaarbasis al een aanzienlijk verschil maakt voor tientallen dieren? Volgens de Vegetariërsbond eet een vleeseter gemiddeld 727 dieren in zijn leven. Daar zijn schaal- en schelpdieren, vissen en dieren die gehouden worden voor melk/ei buiten beschouwing gelaten. Als we ervan uit gaan dat een mens 80 jaar wordt, bespaar je als vegetariër al meer dan 9 dieren (!!!) per jaar. Als veganist zijnde draag je daarnaast ook niet meer bij aan het leed van melkkoeien en legkippen. Je maakt een duidelijk statement tegen een systeem waarin dieren gezien en behandeld worden als gebruiksvoorwerp of productiemiddel. Dit gebeurt niet alleen in de reguliere bio-industrie, maar helaas ook in de biologische veehouderij. Achter een biologisch eitje of een biologisch stukje kaas zit niet minder dierenleed.

Milieu
De bio-industrie is zeer schadelijk voor het milieu. Wist je dat de veehouderij met 18% verantwoordelijk is voor de grootste uitstoot van broeikasgassen, zoals methaan en CO2? De Verenigde Naties wijzen de vleesproductie aan als tweede grootste oorzaak van alle milieuproblemen. Naast luchtvervuiling, zorgt de bio-industrie voor bodemverontreiniging, watervervuiling, verzuring en aantasting van de biodiversiteit. Enorme stukken regenwoud worden gekapt voor sojaproductie; een product die veel gebruikt wordt als veevoer – en niet voor sojamelk, zoals veel sceptici denken.

Gezondheid
Het Voedingscentrum begint het ook door te krijgen. In hun nieuwe Schijf van Vijf zijn noten, peulvruchten en bonen opgenomen als basis voor gezonde voeding. Ze adviseren ook om minder dierlijke producten te eten. Dit komt niet zomaar ergens vandaan: resultaten van steeds meer onderzoeken vertellen dat je door plantaardiger te eten het risico op hart- en vaatziekten, sommige soorten kanker (zoals darmkanker), diabetes type 2 en obesitas verkleint.

Waarom wilde ik meedoen aan de VeganChallenge?

Vanwege het bovenstaande natuurlijk 😉 Nee, zo simpel ligt dat niet. Ik ben al een enige tijd een flexitariër, nadat ik rond mijn zestiende even vegetarisch ben geweest. Al die tijd voelde het eten van vlees niet goed. Gedachtes als ‘dit is een dood dier’, ‘ik kauw op spieren en vet’ en ‘ik eet een lijk’ schoten telkens door mijn hoofd. Daarnaast zag ik continu het betreffende dier voor me. Op gegeven moment was ik er helemaal klaar mee en wilde ik geen vlees meer. Maar ik at nog wel vis. Ik vond dat net even wat minder erg. Ik weet het, het is heel hypocriet. Ik probeerde het voor mezelf een soort van goed te praten, want hé, sushi is wel erg lekker. Totdat ik een paar maanden geleden weer naar zo’n all you can eat-sushi restaurant was gegaan. Plots was ik er zo klaar mee. Een vis heeft net zoveel recht op leven als elk ander dier. Waarom zou ik die dan wél eten, maar een koe niet? Aangezien ik me verder ging verdiepen in de impact die we als mens maken op het milieu, kwam ik erachter dat het nuttigen van dierlijke producten zoals kaas en ei ook zeer schadelijk is. Daarnaast stuitte ik op verschrikkelijke verhalen. De haantjes die geboren worden in de biologische vee-industrie worden vermalen, wat ook gebeurt in de reguliere industrie. Hier had ik nooit bij stil gestaan. Ik dacht dat ik zo goed bezig was met m’n bio eitjes… Daarnaast lijden melkkoeien ontzettend. De kalfjes worden veel te vroeg bij hun moeder weggehaald. Koeien zijn doorlopend zwanger en hebben vaak kapotte of ontstoken uiers vanwege het vele melken. Ik kan ontzettend verdrietig worden van dit soort feiten. Daarom besloot ik om zoveel mogelijk veganistisch te gaan leven. Toen de VeganChallenge in oktober van start ging, vond ik dit hét moment om te starten met 100% veganistisch eten.

Hoe ging het mij af?

Eerlijk gezegd ging het beter dan dat ik verwacht had! Aangezien ik ook glutenvrij moet eten, had ik verwacht dat het veel lastiger zou worden. Veel glutenvrije producten bevatten ei, aangezien je anders geen bindmiddel hebt (gluten zorgen ervoor dat bijvoorbeeld brood niet uit elkaar valt. Wanneer je geen gluten hebt, heb je dus een ander bindmiddel nodig om de boel bij elkaar te houden). Maar het ging al met al best goed! Ik heb bijna heel de maand veganistisch gegeten. Ik heb een soort dagboekje bijgehouden, waarbij ik alle bijzonderheden heb genoteerd. Lees je mee?

Happy me met m’n vegan salade @ SLA

Dag 1:
Vandaag is de VeganChallenge van start gegaan! Ik ben een weekendje weg met vrienden en de avond ervoor had ik iets te diep in het glaasje gekeken… Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar met een kater heb ik altijd verschrikkelijk veel trek in ei en kaas. De dag ervoor was ik al aardig losgegaan met kaas en scrambled egg, als een soort afsluiter. Ik had beiden al anderhalve week niet gegeten, dus het ‘mocht’. Op deze brakke ochtend lagen er spiegeleitjes klaar. Oei, ook al zo lekker… Maar ik kon de verleiding weerstaan en startte de dag braaf met een broodje hummus. Bijna wilde ik ook Baba Ganoush op m’n brood smeren; maar daar blijkt ei in te zitten.

Dag 2:
Ik probeer altijd afwisselend te lunchen: de ene keer een salade, de andere keer brood en dan weer een restje eten van de avond ervoor. Omdat ik vandaag redelijk brak naar kantoor moest, ging ik voor de nieuwe glutenvrije broodjes van AH eigen merk. Lekker makkelijk. Op kantoor checkte ik even wat de ingrediënten van deze broodjes waren. Jup, daar zit dus ei in… Omdat ik verder niets kan eten én ik niet aan voedselverspilling wil doen, heb ik de broodjes toch maar opgegeten. ‘s Avonds wilde ik vegan strooikaas over m’n pasta doen, maar die bleek helaas bedorven te zijn. Gelukkig had ik edelgist in huis! Tijdens Heel Holland Bakt (guilty pleasure) heb ik glutenvrije cakejes gegeten, waar uiteraard weer ei in zat. Jup, het gaat nog niet zo lekker…

Dag 3:
Omdat ik nog broodjes van de dag ervoor over had, heb ik die tijdens de lunch maar weer gegeten. Ik weet in ieder geval dat ik deze broodjes niet meer ga kopen! Zo lekker zijn namelijk ook niet, die dingen zijn zo droog… ‘s Avonds pakte ik goed uit met vegan zelfgemaakte zoete aardappel-linzenburgers.

Dag 4:
Voor de VeganChallenge had ik glutenvrije ‘ontbijtkoek’ gemaakt met courgette en een ei vervanger. Helaas was het niet helemaal gelukt en bleef het een veel te nat geheel. Vandaag had ik een aantal plakjes als ontbijt. Gelukkig smaakte het wel goed!

Dag 6: 
Ik had zoveel zin om iets te bakken! Ik besloot gezonde banaan-amandelkoekjes te maken, van – je raad het al – banaan en amandelmeel. Veganistisch, glutenvrij, gezond én lekker, what’s not to like?!

Dag 7:
Na werk ging ik even langs mijn ouders. Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar zodra ik bij mijn ouders op visite ga, word ik altijd verwend. Zo ook deze keer: ik kreeg warme chocolademelk van sojamelk en een stroopwafel. Voordat ik ‘m opat checkte ik de ingrediëntenlijst. Er zat natuurlijk weer ei in. Ter vervanging nam ik een rijstwafel met een dikke laag vegan chocopasta erop. Ook lekker!

Dag 8:
Vandaag ging ik samen met twee vrienden naar Warschau toe. Romy was afgelopen zomer al gegaan en zij had gezien dat je in Warschau veel vegan opties hebt. Vol goede moed ging ik er naartoe. Ik vind reizen met een glutenintolerantie altijd best lastig, omdat ik al ziek word van een klein beetje gluten. Nu kwam er natuurlijk nog een extra uitdaging bij. In Lissabon heb ik al gezien dat veel vegan restaurants ook vaak rekening houden met glutenvrij. In Warschau was dit gelukkig ook het geval! In een winkelcentrum heb ik een vegan én glutenvrije salade op, met een vegan choco milkshake erbij. ‘s Avonds gingen we naar Vegemiasto, een volledig vegan restaurant. Mijn twee vleesetende vrienden waren zo lief om rekening met mij te houden. Verrassend genoeg vonden zij het eten ook super lekker. Nice!

De heerlijke ‘milk’shake!

Dag 9:
Yes, I did it! Het is me gelukt om op reis volledig glutenvrij en veganistisch te eten! We ontbeten in het appartement en als lunch had ik zelf iets meegenomen. ‘s Avonds gingen we naar Hala Koszyki een ontzettend sfeervolle markthal vol met verschillende eettentjes. Ik had bij Mango Vegan falafel op een vegan broodje.

Dag 10:
Vandaag vlogen we weer terug naar Nederland (vliegen blijf ik milieutechnisch lastig vinden). Thuis aangekomen kwam mijn moeder gezellig langs. Ze had speciaal voor mij kokos-chocoladecake gemaakt. I loooove chocolade + kokos! Ze had geen rekening gehouden met m’n VeganChallenge, dus er zat ei in de cake. Ik vond het sneu om de cake te weigeren, dus had toch maar genomen. Het hek was van de dam: ‘s avonds had ik gewone kaas over mijn pizza gestrooid. Ik had er zo’n trek in! Maar toen de pizza vers de oven uit kwam rollen, maakte mijn trek plaats voor een schuldgevoel. En het gekke was: ik vond de pizza met kaas helemaal niet lekker! De kaas was veel te overheersend. Een bizarre ervaring, aangezien ik altijd gek was op kaas. Vanaf nu wilde ik écht geen kaas meer.

Dag 22:
Na die laatste cheatday, had ik besloten me echt goed aan de VeganChallenge te houden. Zo gezegd, zo gedaan: al die dagen ging het goed! Tot vandaag. Ik ging bij mijn vriend eten, die met liefde rekening houdt met mijn intolerantie en vegetarisme. We aten rode curry met tofu, vegan kipstukjes en rijst. Kan niet fout gaan, toch? Wel dus. De rijst was gekookt in kippenbouillon, wat dus niet vegetarisch en al helemaal niet veganistisch is. Maar goed, dit soort kleine foutjes kunnen gebeuren.

Dag 23:
Na de fout van gisteren, maakte ik vandaag een ‘bewuste fout’. Romy kreeg vandaag haar master diploma, wat natuurlijk gevierd moest worden! Thuis had mijn moeder vegan curry gemaakt, waar ik super blij mee was. Als toetje had ze weer een overheerlijke perencake gemaakt, waar ei in zat. Na enig protest ben ik toch bezweken. Gelukkig zat er sojaslagroom bij, maar ik voelde me toch schuldig.

Kan je als veganist nooit meer een omelet eten? Nope, bij Sue hebben ze een omelet van tofu!

Dag 29:
Vandaag gingen Romy en ik naar VegFest in Utrecht. Van te voren had ik contact opgenomen met Crêpe de la Crêpe, waardoor ik wist dat Romy en ik veganistische én glutenvrije pannenkoeken konden eten! Yaaaasss, I love pancakes. Ik ging voor een hartige met vegan kaas en ‘bacon’, Romy voor een classic met stroop en poedersuiker. Vervolgens ben ik losgegaan bij Sharp Sharp en Sue, die beiden glutenvrije, suikervrije en vegan taartjes verkopen. Ook kocht ik cheddar kaas van Wilmersburger, scrambled tofu kruidenmix en een kaasje van Charly’s All is Fair.

Dag 30:
Na het bewuste ‘cake met ei’ incident heb ik weer volledig vegan gegeten. Tot de op één na laatste dag. Mijn schoonmoeder was vandaag jarig en had Indonesisch eten besteld. Ik mocht dat niet vanwege de gluten, dus had ze speciaal voor mij groene curry gemaakt met tempeh en tofu. Helemaal vegan en ontzettend lekker! Het toetje was ook vegan (chocolade soja ‘vla’), maar het ‘taartje’ helaas niet. Ze had glutenvrije kokosmakronen gehaald, die ik altijd ontzettend lekker vind. Toen ik later op de verpakking keek, zat er ei in. Zucht, waarom moet er in zoiets simpels ook ei in zitten?! Heel irritant.

Dag 31:
De laatste dag van de VeganChallenge! Vandaag hield ik me weer braaf aan de challenge, wat voor mij eigenlijk niet per se meer als challenge aanvoelt. Ook vandaag eet ik zonder moeite volledig vegan, waar ik stiekem best wel trots op ben!

Vegan én glutenvrije hotdog bij Gys!

Conclusie

Veganistisch eten vind ik binnenshuis niet per se een uitdaging. In het begin is het misschien even zoeken naar substituten, maar zodra je die hebt gevonden wordt het al snel normaal. Zo miste ik een kaassmaak over mijn pasta. Op internet had ik gezien dat je eenvoudig vegan parmezaan kan maken: mix edelgistvlokken, knoflook, cashewnoten en wat zout tot kruimels en klaar is Kees! Buitenshuis kan het wel wat lastiger zijn, helemaal bij anderen thuis. Veel mensen vinden het al lastig om rekening te houden met mijn dieetwensen; veganisme is dan nog lastiger voor ze. Uit eten gaan of lunchen heb ik niet per se als opgave gezien. Zowel in Warschau als in Nederland heb ik zonder moeite glutenvrij en veganistisch kunnen eten. Ik vind het fijn dat er in de horeca steeds meer opties komen!

En nu?

Hoewel ik me lichamelijk (nog) niet beter voelde, voel ik me toch lichter. Ik heb geen cravings meer naar kaas en ei en vind het een prettig idee dat ik niet meer bijdraag aan al dat dierenleed in de bio-industrie. Daarom heb ik voor mezelf besloten om 80% à 90% van de tijd veganistisch te eten. Thuis gaat dit prima lukken, buiten de deur zal het voor mij helaas wat moeilijker zijn. Als ik geen glutenintolerantie zou hebben, was ik denk ik wel voor de volle 100% gegaan. Maar voorlopig voel ik me goed bij dit voornemen en wil ik dit graag vol blijven houden – wat me zeker ook gaat lukken. Ik wil niet meer bijdragen aan het dierenleed en milieuvervuiling die de bio-industrie veroorzaakt. Ik hoop dat steeds meer mensen zich hier bewust van worden. Want in je eentje maak je geen verschil, maar met z’n allen wel!

Een typisch Rotterdams gerecht: de kapsalon. Meestal met gyros, knoflooksaus en kilo’s kaas, maar die van mij niet! Deze variant is met zoete aardappelfriet, vegan bietenfalafel, vegan kaas en een zelfgemaakte ‘knoflooksaus’ van vegan mayo, soja kwark en hummus.

 

 

 

 

 

 

 

 

Volg:
Share

3 Reacties

  1. november 2, 2017 / 3:33 pm

    Wat onwijs fijn om te lezen dat het je zo is bevallen! Vegan eten en leven rocks. Welkom to the club! Knuffel! X

    • GoodFor
      november 3, 2017 / 8:42 am

      Ah lief, dankjewel! X

  2. Imke
    november 6, 2017 / 12:34 pm

    Aaah wat leuk !! Zo fijn dat het nu als vanzelf gaat. En je smaak veranderd, leuk omdat echt zo specifiek terug te kunnen zien in je dagboekje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *